แม้วันนี้ความรักสองเราต้องจบลง
แต่ชีวิตเราคงไม่ได้มีไว้หยุดอยู่กับที่
พรุ่งนี้เราต่างต้องก้าวเดินไปเพื่อพบสิ่งดีดี
ลบล้างรอยเศร้าที่มีในหัวใจ
เธอมีทางของเธอ ฉันมีทางของฉัน
แม้ฝันจะต่างกัน แต่เราหยิบยื่นมิตรภาพให้กันได้
เราเลือกที่จะคิดถึงสิ่งดีงามมากกว่าการทำร้ายหัวใจ
เรายังมีรอยยิ้มให้กันในวันสุดท้ายแทนคำลา
คิดซะว่ามันเป็นเงื่อนไขของความรัก
การที่เราได้มารู้จักก็นับว่าเป็นของขวัญจากฟากฟ้า
แม้เราไม่สามารถไปด้วยกันจนสุดเส้นทางกาลเวลา
แต่เธอจะเป็นหนึ่งเดียวที่มีค่า งดงามตลอดมาในความทรงจำ
ฉันเริ่มเรียนรู้จักคำว่า "เหงา" อย่างช้า ๆ ในวันที่ไม่มีเธอ
แม้มันจะเป็นเรื่องที่เหนื่อยเอาการ แต่มันก็เป็นความจริงที่ฉันต้องยอมรับ
ยิ่งเราห่างไกลกันเท่าไหร่ - - ฉันก็ยิ่งรู้หัวใจตัวเองเท่านั้น
จำนวนความคิดถึง มีค่าเทียบเท่ากับจำนวนของหยดน้ำตาเสมอ
ซึ่งฉันหวังว่าสิ่งเหล่านี้ สักวันอาจจะหล่อหลอมเป็นความเข้มแข็ง
กลับคืนสู่หัวใจฉันอีกครั้งก็เป็นได้
รู้ไหม ? ฉันเคยคิดว่า
หากย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ขอให้โชคชะตาขีดเส้นทางให้เราได้เจอกันเลย
หากแม้เราต้องเดินสวนทางกัน ณ ที่ใดที่หนึ่ง
ขอให้สายตาที่ประสานสบกันนั้น เป็นเพียงความรู้สึกของคนแปลกหน้า
ผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป ไม่มีความรู้สึกดี ๆ ให้ติดค้างแม้เพียงน้อยนิดในพื้นที่หัวใจ
หากแม้ฟ้าจะแกล้งให้เราต้องเข้ามาทักทายกันโดยบังเอิญ
เพียงหนึ่งประโยคที่ฉันเอ่ยกับเธอ เพียงหนึ่งประโยคที่เธอเอ่ยตอบฉัน
ขอให้คำเหล่านั้นเป็นเพียงคำธรรมดา ที่ฟังแล้วไม่ได้สะดุดหู
จนทำให้เราต่างหลงรักกัน ฉันอยากภาวนาอย่าให้เราได้ผูกพันกันเลย
แต่ทุกอย่างคงได้กำหนดมาแล้ว
วันที่ฉันรู้หัวใจตัวเองว่ารักเธอหมดหัวใจ
นั่นก็อาจเป็นวินาทีเดียวกันกับที่หัวใจของเธอห่างออกไปไกลทุกที ๆ
ไกลจนฉันเอื้อมมือไปสัมผัสไม่ถึง
อาจเพราะคงถึงเวลาต้องยอมรับความจริงแล้ว
ฉันไม่อยากเอ่ยคำลาใด ๆ เพราะตลอดเวลา
ฉันยังหวังเสมอว่าโชคชะตาอาจหมุนเส้นทางให้เรากลับมาพบกันอีก
แต่หากเราต้องจากกันจริง ๆ ...
สุดท้ายสิ่งที่ฉันยังมีให้เธอเสมอ
ก็ยังเป็น "รัก"
สุดท้ายด้วยรักจากใจของฉัน
หากเพียงเรามีกันและกันเหมือนวันวาน
หากเพียงเรามีความมั่นใจเหมือนดังเคย
หากเพียงฟ้านี้ไม่กว้างไกลเกินไป
หากเพียงใครจะหันหลังกลับ ซับน้ำตากันและกัน
หากเพียงมีใครมาทดแทนได้เทียมทัน
หากเพียงวันและคืนฝืนนอนได้เต็มตา
หากเพียงฟ้านี้ไม่มืดมนเกินไป
หากเพียงใครนำแสงสว่าง เหมือนครั้งยังมีเธอนำพา
จะถนอมรักเราที่เคยหล่นหายในกาลเวลา
จะถนอมรักเราที่คืนกลับมาในดวงฤทัย
ด้วยบัดนี้รู้ซึ้งแล้วว่า เธอเท่านั้นที่มีคุณค่า
ไหลรินหลั่งดุจดั่งพลังรักและศรัทธา
หากเพียงคืนและวันผันไปไม่ซมซาน
หากเพียงทรมานชั่วคราวแล้วลืมเลือน
หากปวดร้าวคราวนั้นแม้ทานทนได้
อาจไม่มีวันนี้หวนกลับ รับขวัญยังอ้อมแขนดวงใจ
แอปเปิ้ล : เมล็ดพันธุ์แห่งความรัก
ที่เดิมในหัวใจยังคงเป็นเธอ
