รู้ไหม ? ฉันปวดใจทุกครั้งที่เห็นเธอเก็บตัวอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ
แล้วปล่อยให้น้ำตาล้นไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
เสมือนชีวิตเธอจะอยู่ไม่ได้ “แค่ขาดเขาไปสักคน”
ใครคนนั้นมีค่ากับชีวิตเธอมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ
แล้วคุณค่าในตัวเธอเองล่ะ ซ่อนมันไว้ที่ใด
นอนจมอยู่ในความซื่อสัตย์ .....
เพื่อจะวัดใจคนที่ไม่เคยมองเห็นค่าในตัวเธออย่างนั้นหรือ
“เปล่าประโยชน์เหลือเกิน” คนดี
หลายอาทิตย์แล้ว ที่อาหารถูกจัดสรรวางอยู่ตรงหน้า
แต่เธอแทบไม่อยากแตะต้องมันเข้าไป
จะทรมานตัวเองเพื่ออะไรกัน ใครคนนั้นไม่มีทางรู้ได้เลย
ว่าตอนนี้เธอทรมานแค่ไหน
จำได้ไหม ? มีผู้หญิงคนหนึ่งที่แทนตัวเองว่า “แม่”
ท่านมีความสุขมากเพียงใด ที่ได้ป้อนข้าวเธอคำแรก
ได้โปรด ... กินอะไรบ้างเถอะนะ ให้ร่างกายได้มีแรง มีพลังสู้ต่อไป
ให้สมองได้คิดที่จะอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง
บทเพลงรัก ที่ฉันเคยได้ยินเธอฮัมเสียงอย่างสุขใจ
เวลานี้ถูกทดแทนด้วย เพลงเศร้า ท่วงทำนองชวนร้าวรานเหลือเกิน
ท้องฟ้านอกหน้าต่างนั้นที่เธอคอยชอบมอง
วันนี้ไม่อยากรู้เหรอว่ากำลังเปลี่ยนเป็นสีอะไร ?
เหตุใดเล่า ถึงปล่อยให้ความรักอันมืดบอดที่จากเราไป
มาบดบังความสดใสในตัวเธอที่เคยมีอยู่จนหมดสิ้น
คนดี ... ตื่นจากความฝันจอมปลอมเหล่านั้นเสียเถอะ
ออกมาอยู่กับความจริง ออกมามองโลกกว้างใบนี้อีกครั้ง
การจากไปของคนที่เธอรัก อาจเป็นการทำร้ายจิตใจ
แต่ชีวิตที่เหลือจากนี้ ยังเยียวยาได้ทัน ขอแค่เธอเดินออกมาจากมุมมืดนั้น
ได้ยินเสียงของฉันไหม ? ฉันตะโกนเรียกชื่อเธอนับครั้งไม่ถ้วน
เหนื่อยเหลือเกิน.... แต่ฉันไม่ยอมแพ้ที่จะส่งเสียงเรียกสติเธอให้กลับคืนมา
แม้กี่ผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตแล้วจากเธอไป
แต่สำหรับฉัน - - ฉันสัญญาว่าจะอยู่เป็นพลังแห่งรักแท้ที่จะเคียงข้างเธอตลอดไป
อย่าทิ้งฉันนะ อย่าทิ้งหัวใจที่รักเธอ อย่าทิ้งหัวใจตัวเอง
“หลับเสียเถอะความโศกเศร้า ฉันจะขับกล่อมเธอด้วยเพลงรักจากใจฉันเอง”
ยิ้มให้กับคนในกระจกนะคะ ....นั่นแหละรักแท้ที่มีอยู่
แอปเปิ้ล : เมล็ดพันธุ์ความรัก
