ทำไมฉันยังรักเธอ ?
ฉันตั้งคำถามนี้ เพื่อจะตอบหัวใจตัวเองนับพันครั้ง
แต่ก็ไม่มีสักเหตุผล ที่จะหามาตอบให้หัวใจได้
กี่ครั้งแล้วนะที่เธอทำให้ฉันมีน้ำตา
แต่สุดท้ายสิ่งที่ฉันมีให้เธอเสมอ ก็คือ "ให้อภัย"
ในโลกนี้จะมีสักกี่คนนะ - - ที่พร้อมอ้าแขนรับการกลับมา
ของใครคนหนึ่งที่เคยเดินออกจากชีวิตเราไป
"โง่มาก" ใช่ไหม ? กับความรู้สึกแบบนี้
ทำไม ? ฉันถึงลืมความรู้สึกเจ็บในวันนั้นไปนะ
วันที่น้ำตาสามารถไหลออกมาได้ทุกเมื่อ แค่คิดถึงเธอ
วันที่ฉันกินข้าวแทบไม่ได้เป็นอาทิตย์
วันที่หัวใจมันอ่อนล้า จนรู้สึกได้ว่าแทบไม่มีแรงทำสิ่งใด
เพียงแค่เธอเดินเข้ามา
บอกว่า "ได้โปรด - - ให้โอกาสเธออีกครั้ง"
ความเจ็บที่ท่วมท้นในหัวใจก็พลันมลาย
ฉันแทบไม่ใส่ใจเลยว่า ความผิดที่เธอทำไว้กับฉัน มันช่างโหดร้ายแค่ไหน
ฉันรู้แค่ว่า คำภาวนาของฉันดังไปถึงฟากฟ้า
ความรัก ความคิดถึง เดินทางไปถึงจุดหมาย
วันนี้ -- คนของความรักกลับมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
ไม่มีคำพูดใด จะบอกเธอได้มากเกินกว่า คำนี้
ฉันยังรักเธอเสมอ - - อย่าไปไหนอีกนะ
ฉันคงไม่ได้หลับและฝันไปใช่ไหม ?
ช่วยบีบมือฉันแรง ๆ ที ว่าภาพเธอที่ฉันเห็นไม่ใช่สิ่งลวงตา
สายลมพัดเข้ามาทางหน้าต่าง
ฉันออกมายืนมองฟ้ากว้างแล้วใจหาย
ความคิดถึงออกเดินทางในความเดียวดาย
คนที่เป็นจุดหมายไม่รู้เมื่อไหร่จะตามหาเจอ
ทำอะไรไม่ได้ก็ได้แต่ร้องไห้
อธิษฐานต่อดาวบนฟ้าไกลทุกค่ำคืนเสมอ
ขอให้ความรู้สึกฉันเดินทางไปถึงเธอ
ขอสักวันให้เราพบเจอ ขอให้เธอคืนกลับมา
แอปเปิ้ล - - เมล็ดพันธุ์ความรัก
ขอบคุณทุก ๆ สรรพสิ่งที่ทำให้เธอกลับมาตรงนี้เพื่อฉันอีกครั้ง
แต่มาเจอเวอร์ชั่นนี้ก็เพราะดีเนอะ
