คนของปลายฟ้าที่ห่างไกล
ป่านนี้เธอคงหลับใหลฝันใฝ่ถึงเขา
ลืมใครบางคนที่อยู่ทางนี้ที่เคยเป็นเงา
ลืมคำว่า "เรา" ทิ้งความเหงาไว้ให้ฉันแทน

ดึกดื่นค่ำคืนฉันไม่อาจข่มตา
หัวใจวุ่นว้า ยังโหยหาความอบอุ่นของอ้อมแขน
น้ำตาเอ่อล้น ความหมองหม่นคือสิ่งตอบแทน
ค่าความรักที่ฉันหวงแหนคือหมื่นแสนความเดียวดาย

อ้างว้างลำพังอยู่กลางสายลม
หัวใจจ่อมจมในห้วงอารมณ์ที่สูญสลาย
"คิดถึงเธอเหลือเกิน" สารภาพกับหัวใจอย่างไม่อาย
นับดาวบนฟ้าไปมากมายแต่ไม่คลายความเหงาเลย

โอ้เอย - - หัวใจ เมื่อไรจะลืมเธอได้
น้ำตาของคนแพ้พ่าย รู้ดีแก่ใจไม่อยากเปิดเผย
ค่ำคืนนี้ฉันอ่อนแอ อยากมีเธอดูแลเหมือนอย่างเคย
ดาวจ๋า อย่าเพิ่งละเลย วานบอกความในใจว่าฉัน "รอ"

.｡✿*ﾟ’ﾟ✿｡.:*(¯`•._.•°§ :: Missing  You :: §°•._.•´¯)*:.｡✿*ﾟ’ﾟ･✿｡

ดึกแล้ว - - ฉันยังนอนไม่หลับ
ทำไมนะ ค่ำคืนนี้ถึงรู้สึกว่าเหงากว่าทุกคืน
อาจเพราะฉันไม่เคยลืม ...
ว่าวันนี้คือวันแรกที่เราได้รู้จักกัน
แต่มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ ...
กับสิ่งที่ไม่สามารถจะเป็นไปได้อีกแล้ว

ป่านนี้ - - เธอคงลืมไปแล้ว
ว่ายังมีใครอีกคนที่เคยผูกพัน
ยังมีตัวตนและหายใจอยู่บนโลกใบนี้
ห่างไกล ห่างไกล ห่างไกล ออกไปทุกที
เนิ่นนาน เสียจน หัวใจของใครบางคนอ่อนแรง

ความรัก - - ทำให้ฉันยังจดจำ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอได้อย่างขึ้นใจ
อยากให้เธออยู่ตรงนี้เพื่อกันและกันเหมือนเดิม
ไม่อาจรู้ - - ว่าเราจะได้เจอกันอีกไหม
แต่ค่ำคืนนี้ ขอเสียงในหัวใจฉัน  ดังไปกระทบหัวใจเธอได้ไหม

 “ยังรักและคิดถึงเธอเหลือเกิน”
โปรดอย่าลืมฉัน อย่าลืมกัน อย่าลืมเรา

แอปเปิ้ล : เมล็ดพันธุ์ความรัก
อยากเพียงให้รู้ใจ - - คิดถึงเหลือเกิน