คุณเคยทำใครหล่นหายไปจากชีวิตบ้างไหม ?
แล้วเคยมีใครทำคุณหล่นหายไปจากชีวิตบ้างหรือเปล่า ?

คำว่า "หาย"
สำหรับฉัน มันช่างเป็นคำที่ฟังแล้ว...โดดเดี่ยวเหลือเกิน

ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี
ในวันที่ฉัน สูญเสีย "แม่" ผู้หญิงที่ฉันรักที่สุดในโลกไป
บ้านที่เคยอยู่ มันกลับไปน่าอยู่ เสียงบ่นที่คุ้นเคยของแม่หายไป
บทเพลงที่แม่ชอบร้องหายไป กับข้าวที่แสนอร่อยฝีมือแม่หายไป
ฉันเหมือนคนซังกะตาย และใช้ชีวิตอยู่ไปวัน ๆ ระหว่างที่ทำงานและบ้าน
สถานที่ท่องเที่ยวที่ว่าสวย ฉันสัมผัสได้ว่า "มันก็แค่นั้น" ไม่มีความหมายอะไร
ความรู้สึกของฉันหายไป หัวใจของฉันหายไป ไม่มีสิ่งใดงดงามในสายตา
บางอย่างในตัวฉันผิดปกติไป หรือเพราะว่า "แม่" หายไป

-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+

"มอมแมม" สุนัขที่ฉันรักมากเหลือเกิน
ไม่เคยคิดเลย ว่าวันหนึ่ง ฉันจะเป็นต้นเหตุในการตายของเค้า
ฉันข้ามถนน โดยไม่ทันมองว่า เจ้ามอมแมม วิ่งตามมาด้วย
และนั้นมันก็เป็นวันสุดท้ายที่ได้เห็น เป็นภาพสุดท้ายที่ทรมานจริง ๆ
ลูก ๆ ทั้ง 4ตัว  ของมอมแมม เพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่กี่เดือนเอง
ลูกสองตัว (กาแฟ + โอยัวะ)หายไปจากบ้าน -- ฉันเชื่อว่าอาจมีคนโขมยไป
อีกหนึ่งตัว (เฉาก๊วย) ไม่สบาย และเสียชีวิตไป
ตอนนี้เหลือ "โอเลี้ยง" ตัวเดียว ฉันกลัวเค้าเหงา
เลยรับสมาชิกใหม่ "ข้าวกล้อง" มาเป็นเพื่อน
ฉันอาจจะดูแลสัตว์เลี้ยงได้ไม่ดีพอ และเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
นับจากวันนั้น ฉันเหมือนคนมีความผิดติดตัวตลอดเวลา และรู้สึก--ใจหาย

-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+

"เพื่อน" ฉันอุ่นใจทุกครั้งที่รู้ว่าชีวิตยังมีเพื่อน
ตอนเด็ก ๆ ฉันรู้สึกว่า การได้วิ่งเล่นกับเพื่อนมันช่างเป็นเรื่องง่าย
เราเจอกันได้ทุกเมื่อ จันทร์ - ศุกร์ ไม่เว้นแม้กระทั่งวันหยุด
ฉันยอมที่จะโดนแม่ตี เวลาเล่นเพลินกับเพื่อนโดยไม่กลับบ้าน
และไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับไม้เรียวนั้นเลย อืม เจ็บนิดเดี๋ยวก็คงหาย
แต่เมื่อโตขึ้นภาระการงานแต่ละคนก็ต่างกันไป และรู้สึกได้ถึง
ความห่าง  ห่าง  และห่าง  ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันกลายเป็น
"ความว้าเหว่" โทรศัพท์ถูกใช้บ่อยขึ้นเพื่อติดต่อ ได้ยินแต่เสียง
แต่นานนับปี ที่ไม่อาจได้เห็นตัวตน แต่ฉันก็ยังรู้สึกดี
และหวังว่าเพื่อนรักของฉัน...ยังไม่หายไป

"เพื่อน" ออนไลน์ มิตรภาพสุดขอบฟ้า
ใช่ว่าเธอจะไม่สำคัญนะ อักษรที่ส่งผ่านมาทางจอคอม
ถ้อยคำของกำลังใจ มันทำให้ฉันยิ้มได้ และรู้สึกดีขึ้นเวลาท้อแท้
การได้คุยกันบ่อย ๆ ก็เกิดความผูกพันอย่างมากมาย
วันหนึ่งที่เธอเงียบหายไป ฉันยังแอบถามตัวเองบ่อย ๆ...เธอหายไปไหนนะ ?

-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+

บ่อยครั้งที่ฉันทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง
มักจะเห็นนกตัวเดิม ๆ เกาะอยู่บนกิ่งไม้ ข้างห้องทำงานเสมอ
เอ๊ะ !!! แล้วรู้ได้ยังไงว่าเป็นนกตัวเดิม ๆ หน้าตานกก็คล้าย ๆ กัน
ไม่รู้สิ ... แต่ฉันเชื่อว่านั่นคือนกตัวเดียวกัน กับที่ฉันเห็นทุก ๆ วัน
เพราะเค้ามักจะบินมาตัวเดียวอยู่เสมอ และจะพักปีก ปิดเปลือกตา หยุดอยู่นิ่ง ๆ
เหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่าง ฉันไม่รู้ว่าเค้าเป็นนกพันธุ์อะไร
แต่ขนของเจ้านกตัวนี้ สีสรรสะกดสายตาให้มองจนเพลินทีเดียว
หลายวันแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นเจ้านกตัวนี้อีก ไม่รู้ตอนนี้หลบไปหยุดพักปีกอยู่ที่ไหน
นอกหน้าต่างของฉันมันดูแปลกตาไป  ฉันคิดถึงนกน้อยตัวนั้นจัง หายไปไหนนะ ?

-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+

"แฟน" คุณคือ คนที่ทำให้ฉันรู้จัก "ความรัก" และ "ความเจ็บปวด"
บางทีฉันอาจจะยึดมั่นกับคำสัญญาระหว่างเรามากไป
มากเสียจนปล่อยให้ความ "ไว้ใจ" กลับมาทำร้ายได้
คุณคงไม่รู้...ว่าฉันต้องก้าวผ่านความรู้สึกที่ปวดร้าวโดยลำพัง
ด้วยความทรมานแค่ไหน ในวันที่ความรักยังเต็มในใจ
แต่ฉันและคุณ ต้องลาจากกันไกลแสนไกล -- ตลอดไป 
แม้วันนี้ความเข้มแข็งจะคืนกลับมาได้ระดับหนึ่ง
แต่บางครั้งฉันก็กลายเป็นคนที่ล้มเลิกอะไรง่าย ๆ
และรู้สึกเหนื่อย ๆ อยู่บ่อยครั้งกับสิ่งที่เป็นอยู่
เพียงเพราะ กำลังใจ ที่เคยมีคุณมาเติมเต็มให้...มันหายไป

-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+-------+*+*+

วันหนึ่ง -- ฉันได้ผ่านไปอ่าน ข้อความของ
คุณหมี่เป็ด ผู้ชายนัยตาสนิท (กวี ซีไรท์ 2550)
เค้าให้ข้อคิดสำหรับสิ่งที่เราคิดว่า "หายไป" ไว้ว่า

สสารย่อมไม่จากไป
เพียงแต่เปลี่ยนที่อยู่ใหม่เท่านั้นเอง
เมื่อมองหาจะเห็นชัดเจน

ไม่มีใครจากไป
เพียงแต่เปลี่ยนระดับความสัมพันธ์ใหม่ก็เท่านั้น !!

ฉันรู้สึกดีขึ้น เมื่อได้อ่านข้อความนี้
ไม่มีอะไรหายไป เพียงแต่ทุกคนที่เราไม่เห็นตอนนี้
พวกเค้าต่างเปลี่ยนที่อยู่ใหม่เท่านั้น

อย่างน้อยในวันนี้ฉันก็คงไม่รู้สึกโดดเดี่ยว
เมื่อเอาคำว่า "ใจ"  ต่อท้ายคำว่า "หาย"
ใช่--- วันนี้เรายัง  "หายใจ"
อาจไม่ใช่วันที่ดีที่สุด แต่เราต้องเต็มที่กับทุก ๆ วัน นั่นคือความจริง

แอปเปิ้ล : เมล็ดพันธุ์แห่งความรัก
วันนี้เรายัง "หายใจ" สวัสดี - - เดือนแห่งความรัก