ฉันหนีความจริงไปไม่พ้น
ฉันอ่อนล้าเกินไปที่จะวิ่งหนี
คงไม่มีพื้นที่ใดในโลก
จะเป็นที่ ๆ มีแต่ความสุขอย่างแท้จริง
นอกจากความสงบเงียบ
ในหัวใจของเราเอง
...
ยิ่งดิ้นรน ...
ฉันก็เหมือนถูกเชือกพันธนาการรัดจนหายใจไม่ออก
ยิ่งสูงมากแค่ไหน...ก็ยิ่งหนาวมากเท่านั้น
ยิ่งอยากป่ายปีน คว้าไขว่เท่าไร ก็ยิ่งเจ็บปวด
...
ฟ้าจ๋า...น้ำตาฉันมีค่าแค่ไหนกัน
ทำไม "ความรัก" ทำให้ฉันต้องร้องไห้มากมายเพียงนี้
ปลดปล่อยความรู้สึกทรมานของฉันที
ให้เวลาชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ไป
ได้ฟื้นคืน เข้มแข็ง มีแรงใหม่อีกครั้งเถิด...
...
ฟ้าจ๋า...
ขอให้ค่ำคืนที่ฉันหลับไหลจงอบอุ่น
ให้เช้าที่ตื่นลืมตาจงสดใส
ขอให้ภาพเค้าเป็นความทรงจำสีจางในหัวใจ
ขอให้ฉันได้ยิ้มด้วยใบหน้าและยิ้มเปี่ยมล้นจากใจอีกที...
...
วันนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
เหนื่อยทั้งกายและใจ
ขอเอนกาย พักใจ ในวิมานดิน ...ที่ฉันสร้างขึ้นมา
อย่าให้ใครเข้ามาทำร้ายความรู้สึกฉันอีกเลย
คนรักใหม่ของคุณโทรมา...บอกฉันว่า
คุณกับเค้าจะแต่งงานกัน กุมภาพันธ์ 2551
หัวใจฉันสั่นระรัว ... ได้แต่พูดออกไปว่าดีใจและยินดีด้วย
หลังวางสาย...น้ำตาไหลพร่างพรู...เป็นอะไรไปนะหัวใจ
+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
ปล. น้องเล็ก น้องสาวคนหนึ่งที่ให้กำลังใจฉันมาตลอด เค้าอยากฟังเพลงนี้มาก
ฉันหวังว่าเพลงนี้จะเป็นกำลังใจให้ตัวฉัน น้องเล็ก และทุก ๆ ที่กำลังอ่อนล้า
ได้มีแรงสู้กับความไม่แน่นอนในชีวิตต่อไป
แอปเปิ้ล...เมล็ดพันธุ์ความรัก
ขออวยพรให้เธอมีความสุขฉันจะส่งยิ้มให้อยู่ตรงนี้ตลอดไป
edit @ 8 Dec 2007 14:28:53 by ღ°•.♥.•°☆ แอปเปิ้ล ☆°•.♥.•°ღ
จุ๊บๆ
