"พฤศจิกายน" ฉันไม่คิดเลยว่า
เดือนนี้จะเป็นเดือนสุดท้ายแห่งการสิ้นสุดทุกเรื่องราว
ฉันไม่คิดเลยว่า อานุภาพของการสูญเสียความรัก
จะสะเทือนทุกอณูหัวใจของฉันได้มากเพียงนี้
น้ำตาแห่งความบอบช้ำ ฉันไม่คิดเลยว่า
จะทรงพลังแห่งความเจ็บปวดเกินจะบรรยายได้
กี่หมื่นพันคำรัก กี่ร้อยภาพสิ่งดีดีที่เคยมีให้กัน มันดับสิ้นลงไปในความมืดมิดทันที
เพียงเพราะถูกหักหลัง จากคนที่รักกัน นี่หรือคนรักกัน
นี่ใช่เธอหรือเปล่า ฉันมองเธอผิดไปเหรอ
ฉันพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ ฉันไม่รู้จะหาคำไหนมาต่อว่าเธอ
น้ำตาคงเป็นคำตอบเดียว ที่จะบอกให้เธอรู้ ว่าฉันเสียใจเหลือเกินกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ความซื่อสัตย์ที่ฉันมี ความไว้ใจที่ฉันวางไว้ เกียรติและคุณค่าที่ให้เธอมาตลอด
ไม่คิดเลยสักนิดว่าทุกคำที่เธอพร่ำพรอดจะลวงหลอกฉันได้เพียงนี้
บทเพลงรักในวันนี้มันถึงตอนอวสานแล้ว
ฉันไม่อาจจะใช้ชีวิตเพื่อเธอได้อีกต่อไป เมื่อเธอไม่ได้มีฉันคนเดียว
ความห่างไกลมันทำให้ใจฉันยิ่งรักเธอ แต่สำหรับใจเธอมันคงสวนทางกับฉัน
หยุดซะเถอะ ถ้อยคำที่ทำเหมือนว่ายังรักกัน มันไม่ไพเราะ ไม่ซึ้งกินใจแล้ว
จะไปทั้งที ยังมีกระจิตกระใจ มาโกหกกันจนวินาทีสุดท้ายเชียวหรือ
สงสารหัวใจฉันบ้างเถอะ ฉันไม่คิดจะเหนี่ยวรั้งเธอหรอก แค่อยากจบกันดีดี
ความฝันที่เราเคยร่วมสร้าง เวลานี้มันได้พังทลายไม่เหลือชิ้นดี
ไม่สามารถจะประติดประต่อขึ้นมาใหม่ โดยเฉพาะหัวใจของฉัน ณ เวลานี้
มันเต็มไปด้วยบาดแผลนับร้อยพัน เจ็บปวด เกินกว่าที่จะเปิดรับเธอเข้ามาอีกครั้ง
อย่าบอกว่าเธอเลือกฉัน เมื่อกายและใจเธออยู่ข้างเค้า
พอทีฉันไม่อยากรับฟังอะไรจากเธออีกแล้ว
ขอบคุณความหวั่นไหวที่ใจเธอมี
ขอบคุณความโลเล ที่ทำให้ฉันไม่ต้องทุ่มเทความรักที่ไร้ความหมายต่อไป
ขอบคุณที่สิ้นสุดทุกเรื่องราวด้วยความเจ็บปวด
อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องทนอยู่กับความเจ็บปวดแบบไม่สิ้นสุด
ขอบคุณที่เคยรักกัน ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าจากนี้ไม่ต้องรอ
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
กลับไปสร้างฝันงดงามของเธอกับเค้าเถอะ
ระหว่างเราจากนี้มันเป็นอดีต ที่เหลือเพียงภาพเริงร่ายในความทรงจำเท่านั้น
รักกันให้คุ้มนะ กับวันนี้ที่ฉันต้องเดินจากมา รักให้คุ้มกับทุกหยดน้ำตาที่ฉันเสียไป
ลืมมันซะทุกคำสัญญาของเรา มันไม่มีความหมายใด ๆ อีกแล้ว
เมื่อเธอเลือกเส้นทางเดินใหม่ให้กับเธอ และหยิบยื่นทางปวดร้าวมาให้ฉัน
ฉันก็พร้อมจะรับมันไว้ อย่างน้อยนั่นอาจเป็นสิ่งเดียวที่เธอแสดงออกถึงความจริงใจ
ฉันให้อภัย และอโหสิกรรมให้หมดแล้ว ฉันได้ปลดปล่อยพันธนาการ
คืนอิสรภาพให้เธอแล้ว ขอเธอได้โปรดคืนมันให้กับฉันเช่นกัน
ส่วนความรักที่ฉันได้ให้เธอไป ปล่อยให้มันจมลงไปในคืนวันที่แสนดี
ให้เป็นของขวัญแห่งความภักดี ในวัน "อำลา" แล้วกันนะ ฉันไม่เรียกร้องกลับ
เวลาที่เหลือนี้ ฉันขอกลับมาให้เวลาตัวเอง และรักตัวเองให้มาก ๆ กว่าเดิมดีกว่า
1 ปี 5 เดือน 16 วัน ที่ผ่านมา ฉันมีความสุขมาก
แม้มันจะเป็นความสุขสั้น ๆ หรือเพียงความรักจอมปลอมก็ตามที
เมื่อหมดเวลาของคนรักเก่า คนรักใหม่ก็ก้าวเข้ามา มันคงเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ
แต่ก็อยากให้รู้ว่าสำหรับฉัน ความรักยังคงงดงามเสมอ
แม้เธอจะไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกต่อไปแล้วก็ตาม
ขอให้เธอโชคดี "แด่คนเคยรักกัน"
เหมือนว่าเราจะมอง...ไม่เห็นหนทางใด...
ตกอยู่ในความมืดบอด...ตกอยู่ในห้วงใจ...ที่อ่อนไหว
เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน...เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด...
มองไปรอบกาย...หัวใจ...ก็พลันหวาดกลัว
...
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน...ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้...จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตาม...ยังมีตะวันที่ฉาย...ในวันต่อไป
แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ ... หรือใจเราจะอยู่...กับคืนอันเป็นนิรันดร์
...
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน...ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้...จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตาม...ยังมีตะวันที่ฉาย...ในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่...หวังใจว่าจะมีหนทาง
เมื่อทุกในวันเมื่อวาน...คืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ...
เหตุที่ใจแพ้...เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ...
ความทุกข์...จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน...แล้วมันจะผ่านไป
...
ตราบใดเวลา...ยังหมุนผ่าน...ความทุกข์จะผ่าน
เพราะ...ไม่มีคืนใด...เป็นนิรันดร์
วันคืนต้องผ่าน...นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์..
...
แอ็ปเปิ้ล...เมล็ดพันธุ์แห่งความรัก
หวังใจว่าจะผ่านความปวดร้าวนี้ไปให้ได้
edit @ 14 Dec 2007 13:40:38 by ღ°•.♥.•°☆ แอปเปิ้ล ☆°•.♥.•°ღ
