เป็นเพียงเพื่อนห่าง-ห่าง
รับฟังใจบาง-บาง ยามเธออ่อนไหว
นานมาแล้วกับหลายเรื่องราวที่เป็นไป
ฉันเห็นความอ่อนล้าของใจที่เธอมี
เป็นเพียงเพื่อนห่าง-ห่าง
รับรู้ถึงความอ้างว้างในใจเธอนี้
จากวันเป็นเดือนล่วงเลยเป็นปี
มิตรภาพดีดีถักทอความผูกพัน
เป็นเพียงเพื่อนห่าง-ห่าง
ที่เธออาจวางฉันไว้ในความฝัน
หรืออาจปล่อยไว้ท่ามกลางคืนวัน
และนึกถึงกันในยามที่เศร้าใจ
เพื่อนห่าง-ห่าง คนนี้ก็ยินดีเสมอ
หากจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอนั้นยิ้มได้
หากหนทางข้างหน้ามองไปไม่เห็นใคร
หลับตาไว้ ฉันแอบมองอยู่ในใจตลอดมา
ในความเป็นเพื่อนห่าง-ห่าง
ยังมีที่ว่างให้เธอปล่อยวางความอ่อนล้า
ก่อนรุ้งจะทักถอให้เห็นก็ต้องใช้กาลเวลา
ก่อนหัวใจจะเติมเต็มอีกสักคราคงไม่ต่างกัน
ในความเป็นเพื่อนห่าง-ห่าง
ในองศาที่แตกต่างอยากให้รู้เธอยังมีฉัน
กี่ร้อยเรื่องราวที่ถาโถมมาในแต่ละวัน
ขอฉันได้แบ่งปันเพียงเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี
อยากให้ฟังถ้อยคำหนึ่งของเพื่อนห่าง-ห่าง
ฉันยังวางเธอไว้ในความหมายของใจดวงนี้
หยุดพักสักนิดแล้วค่อยเดินทางไปหารักแท้ที่มี
จะส่งกำลังใจไปทุกนาทีและร่วมยินดีไปกับเธอ
เป็นเพียงเพื่อนห่าง-ห่าง
ที่อาจแตกต่างไปจากคนใกล้ชิดเธอเสมอ
แม้ความรู้สึกที่สัมผัสจากฉันอาจจะไม่เลิศเลอ
แต่ก็ขอทำหน้าที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอตลอดไป
ความรัก...เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและบอบบางเหลือเกิน
บางที...เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็อาจทำให้ความสัมพันธ์บางอย่างต้องหลุดลอยไป
แต่ฉันเชื่อว่า...ไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้ความรักลดคุณค่าลง
แม้บุคคลที่ 3...จะเดินเข้ามาบนเส้นทางชีวิตรักของคนสองคน
นั้นคงไม่ใช่เหตุผล...ที่ทำให้คนสองคนต้องเลิกรักกันหรอก
แต่เหตุผลเดียว...ที่ทำให้คนเราต้องจบกันไป
ก็คงเพราะฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด "เริ่มแสดงความรู้สึกหมดใจ" ไปแล้ว
การมีความรัก...ก็เหมือนกับการหว่านเมล็ดพันธุ์
ต้นกล้าที่แข็งแรง ก็จะยืนหยัดอยู่ด้วยกันตลอดไป
ต้นกล้าใดที่อ่อนแอ เวลาของการยืนหยัดก็คงจะเหลือน้อยเต็มที
มีบทความหนึ่งได้บอกไว้ว่า...
"คนบางคน เกิดมาเพื่อที่จะเหมาะให้เราได้รัก แต่ไม่เหมาะที่จะร่วมชีวิตด้วย"
อาจจะเป็นเรื่องจริง เพราะฉันหันมองไปทางใดก็มีแต่คนยังผิดหวังอยู่
ยังเห็นรอยน้ำตาของใครหลาย ๆ คน และรอยแผลเป็นภายในใจ
พวกเค้าเหล่านั้น...คงจะรอรักแท้ที่อาจจะเดินทางมาถึงสักวัน
และฉันเชื่อว่า...พวกเค้าจะได้พบอย่างแน่นอน
เมื่อก่อนนี้ฉันเหมือนเด็กขี้แย และงอแงกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
เมื่อกาลเวลาผ่าน นับจากวันที่เสียแม่ไป
ฉันก็ได้รับรู้ว่า วันเวลาของคนเรานั้นมันช่างสั้นนัก แต่ความรักนั้นสั้นกว่า
บางครั้งความรักก็ไม่จำเป็นต้องครอบครอง การที่เห็นคนที่เรารักมีความสุข
นั้นก็คือความสุขในหัวใจเราแล้ว
วันนี้ที่มีอยู่...หากใครมีรัก ก็จงรักให้เต็มเปี่ยม ...นะคะ
เพราะพรุ่งนี้อาจว่างเปล่า ...อย่างน้อยในคืนวันที่ว่างเปล่า
อาจจะมีเรื่องเล่าจากความทรงจำในหัวใจให้เราได้ยิ้มบ้าง
อย่าให้ความรักต้องจบลง เพียงอารมณ์ชั่ววูบเลย
ถามใจตัวเองให้ดี ถามใจคนเคียงข้างเราให้ดี
บางทีคุณและเค้า อาจมีวันเวลาดีดีร่วมกันอีกยาวไกล
กว่าที่ดอกไม้จะผลิบานแต่ละครั้ง
กว่าที่หัวใจเราจะเริ่มต้นใหม่อีกสักหน
ต้องอาศัยกาลเวลายาวนาน...ซึ่งไม่ง่ายเลย
หมั่นคอยดูแลและรักษาหัวใจตัวเองและคนที่รักให้ดีนะคะ
ขอให้ทุกคนใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่า มีความสุขกันนะคะ
lucky in love ... lucky in life
ปล. ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนคนหนึ่ง หวังว่าเส้นทางแห่งความรักของเธอจะงดงาม
You are my friend. I sware to you บอกให้รู้รักเธอตลอดไป
don't shed the tear oh no don't you cry อย่าหวั่นใจเราคือเพื่อนเธอ
อย่าคิดว่าเธอไม่มีใคร
แอ็ปเปิ้ล :เมล็ดพันธุ์แห่งความรัก
