เธอกำลังเหงาอยู่ใช่ไหม
รู้สึกเหว่ว้าหรือเปล่าเวลานี้
ในห้องสี่เหลี่ยมดูคับแคบไปนะคนดี
เปิดประตูชีวิตมาซิ โลกข้างนอกยังมีอะไรมากมาย

ฉันจะพาเธอออกไปดู
ให้ได้รับ ได้รู้ ถึงความหมาย
อย่าปล่อยลมหายใจให้เดียวดาย
เวลาของเรามีไม่มากมายหรอกคนดี

จับมือฉันไว้นะ
สัญญาว่าจะพาเธอข้ามผ่านไปทุกที
นั่งลงตรงท้องทุ่งกว้างฟังเสียงสายลมพัดวี
มองฟ้ากว้างไกลเปลี่ยนสีไปกับกาลเวลา

ให้อากาศรอบข้าง
ค่อย ๆ ซับน้ำตาอ้างว้าง แห้งหายไปช้า-ช้า
ให้รอยยิ้มค่อย ๆ ทดแทนความหม่นหมองในแววตา
ให้ความรักนำพาเธอไปพบแสงสว่างในหัวใจ

ฉัน...ในนามแห่งความหวัง
ขอเป็นหนึ่งแห่งพลังให้เธอพบเจอวันที่สดใส
ฉันจะอยู่ตรงนี้เคียงข้างเธอเสมอไม่ห่างไกล
เธอเองก็อย่าทิ้งฉันไว้...ทุกลมหายใจเราจะก้าวไปด้วยกัน

ฉันยังมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้
แม้มองไม่เห็นก็ตามที แต่ขอให้เชื่อมันในตัวฉัน
เหมือนที่ฉันก็เชื่อมั่นในตัวเธอเช่นกัน
เมื่อความหวังเคียงคู่ความฝันนั่นคือ ความจริงที่งดงาม

ฉันคือความหวัง
ที่อยู่รอบข้างผู้คนยามหม่นหมอง แม้มองไม่เห็นฉัน
แต่เมื่อใดที่คุณสัมผัสรับรู้ความหวังด้วยหัวใจ
เมื่อนั้น กำลังใจ ก็จะตามมา ความศรัทธา มุ่งมัน ก็จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
อดทนอีกนิดนะ แม้วันนี้ฟ้าของคุณจะไม่สดใส แม้โลกของคุณจะเป็นสีเทา
อย่าเพิ่งยอมแพ้นะ แม้วันนี้จะมีน้ำตา แม้วันนี้ข้างกายคุณจะเหน็บหนาว

เมื่อคุณปวดร้าว ความหวังอย่างฉันก็เจ็บปวดไม่แพ้คุณ
แต่อยากบอกให้รู้ว่า โลกนี้ไม่ใช่คุณที่ร้องไห้เป็นคนแรก
และไม่ใช่คนสุดท้ายที่เสียน้ำตา ยังมีเรื่องราวให้ต้องฟันฝ่าอีกมากมาย

ในยามที่คุณท้อแท้
อย่าลืม..คิดถึงฉัน... อย่าทอดทิ้งความหวังไว้
เพราะฉันฝั่งตัวอยู่ในจิตวิญญาณของคุณ
ขอให้คุณมีความหวังและฟ่าฝันทุกสิ่ง ทุกอย่างไปได้
วันนี้ถามหัวใจตัวเองดูบ้างนะ ...มีความสุขหรือเปล่า...

อยู่ดีดีทรุดลงไม่น่าเสียใจ
อยู่อยู่ไปพลาดผิดไม่น่าเศร้าซึม
ทำตัวเหมือนสิ้นแล้วทุกสิ่ง วันวันเมาโซเซ
ร่างที่ไร้วิญญาณเหมือนหุ่นไล่กา
เปรียบชีวิตคนดังคลื่นใต้น้ำในทะเล
บางครั้งขึ้นบางครั้งลง

ดวงดียินดีดวงอับช่างมัน
พรหมท่านลิขิตไว้ให้เป็น
สามสิบลิขิตฟ้าเจ็ดสิบต้องฝ่าฟัน
ต้อง สู้ ต้องสู้จึงจะชนะ

อยู่ดีดีทรุดลงไม่น่าเสียใจ
อยู่อยู่ไปพลาดผิดไม่น่าเศร้าซึม
ทำตัวเหมือนสิ้นแล้วทุกสิ่ง วันวันเมาโซเซ
ร่างที่ไร้วิญญาณ เหมือนหุ่นไล่กา
เปรียบชีวิต คนดังคลื่นใต้น้ำในทะเล
บางครั้งขึ้นบางครั้งลง

ดวงดียินดีดวงอับช่างมัน
พรหมท่านลิขิตไว้ให้เป็น
สามสิบลิขิตฟ้าเจ็ดสิบต้องฝ่าฟัน
ต้องสู้ต้องสู้จึงจะชนะ

รักและคิดถึงทุกคนเสมอ
แอ็ปเปิ้ล :เมล็ดพันธุ์แห่งความรัก