รอยยิ้มละมุน และหัวใจที่งดงามของเธอ ยังคงเคลื่อนไหว
อยู่ทุกซอกความรู้สึกของฉันเรื่อยมา แม้วันนี้เธอไม่ได้อยู่เคียงข้างฉัน
คงมีเพียงรูปถ่าย และข้อความในกระดาษที่ยับย่นตามกาลเวลา
กับหยดน้ำตาของฉัน ที่ยังคงไหลรินทุกครั้งที่เปิดอ่าน
คล้ายว่าหัวใจฉันกำลังเดินตามรอยความทรงจำที่มีเรา
ทุกวัน ทุกวัน และทุก ๆ วัน ชีวิตฉันยังคงเป็นเช่นนี้ตลอดมา
ฉันรู้...เธอไม่อยากให้ฉันติดอยู่ในโลกของความเศร้ามากนัก
เธอมักจะบอกฉันให้เข้มแข็งอยู่เสมอ
ไม่ว่าเธอจะอยู่ตรงนี้ หรือไม่อยู่
อย่าให้การจากไปของใครคนใดคนหนึ่ง
ต้องเอาโลกที่สวยงามทั้งใบของเราไปด้วย
ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่อ่อนแอ
แต่ ณ ช่วงเวลานี้ฉันขอแค่คิดถึงเธอ
เพื่อเติมต่อลมหายใจให้ก้าวไปอีกครั้งได้ไหม
ท้องฟ้าเปลี่ยนสีไปหลายครั้ง ดวงดาวในมุมหนึ่งที่ฉันมองได้หล่นหาย
ดอกไม้นอกระเบียงผลิบาน และร่วงโรยไปไม่รู้เท่าไร
บ่อยครั้งที่ปล่อยใจเดินออกไป และในที่สุดก็หลงทางอยู่กลางผู้คน
เบื้องหน้าคือถนนที่ยาวไกล จากตรงนี้ไปสุดขอบฟ้า
แต่เส้นทางที่ฉันจำได้ก็มีเพียงที่ที่ฉันได้ไปกับเธอ
หลายครั้ง ที่ฉันคิดถึงเธอขึ้นมาจับใจ
ฉันทนฟังเสียงเรียกร้องของความรู้สึกไม่ไหว
และในทุกครั้งฉันต้องกลับมายืนอยู่ ณ ที่แห่งนี้
สะพานไม้แห่งความทรงจำ
เย็นย่ำที่เราต่างผลัดกันเล่าถึงความฝันให้กันฟัง
แววตาที่เป็นประกาย และน้ำเสียงที่คุ้นเคยของเธอ
ยังคงก้องดัง ชัดเจน อยู่ในความรู้สึกฉันเสมอ
แสงหิ่งห้อยระยิบระยับนับร้อย เธอวิ่งไล่จับ
และโอบหิ่งห้อยมาใส่ในมือให้ฉันได้อธิษฐาน
วันนั้นฉันไม่ได้อธิษฐานขอสิ่งใด เพราะในเวลานี้
การมีเธออยู่ตรงหน้า มันอบอุ่น ยิ่งใหญ่กว่าพรใด ๆ ในโลก
ในวันนี้ หิ่งห้อยยังคงโบยบินเปล่งแสงเล็ก ๆ อยู่ข้าง ๆ ฉัน
หากแต่วันนี้ ฉันได้โอบหิ่งห้อยตัวหนึ่งไว้ในมือ
และอยากให้ปาฎิหารย์เกิดขึ้นดังคำอธิษฐาน...
"ขอให้เธอรับรู้ถึงความรักที่ฉันมี
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใด ไกลสักเพียงไหน
ขอสายลมพัดพาทุกความรู้สึกของฉัน ส่งไปให้เธอด้วย"
ฉันยังจำได้...เธอเคยบอกฉันว่า
...คนเรามีความรักได้หลายครั้ง...
...แต่รักแท้ของคนเรามีได้แค่ครั้งเดียว...
วันวานที่ผ่านไปฉันอาจไม่เข้าใจความหมายในคำเหล่านั้นสักเท่าไร
แต่ในวันนี้ที่ฉันได้นั่งอยู่ลำพัง ได้คิดทบทวนเรื่องราวหลาย ๆอย่าง
ท่ามกลางสายลมที่พัดไหว เธอไม่ได้อยู่ตรงนี้
แต่ทุกครั้งที่ฉันมา ณ ที่แห่งนี้ ฉันกลับรู้สึกว่ามีเธออยู่ใกล้ ๆ เสมอ
เหมือนว่าเธอได้ฝากความรักไว้กับทุก ๆ สรรพสิ่งบนโลก
ไม่ว่าฉันจะเดินไปในเส้นทางใด มองอะไร
ความอบอุ่นก็เกิดก่อที่หัวใจทุกครั้ง
เวลาที่เหลือ ฉันสัญญาว่าจะใช้ทุก ๆ ลมหายใจ
เก็บสิ่งดีดีเพื่อทดแทนวันเวลาให้เธอ
ฉันจะรักตัวเองให้มาก เหมือนที่เธอย้ำบอก
เธอจะมีความสุข ถ้ารู้ว่าฉันเข้มแข็ง
ฉันเองก็มีความสุข ถ้ารู้ว่าเธอมีความสุข
ปลายฟ้าตรงนั้นที่เธออยู่ คงมองลงมาเห็นฉันได้ตลอด
โลกใบใหม่ของเธอ คงจะมีสิ่งดีดีมากมายมอบให้เธอ
ฉันหวังว่าเธอคงมีความสุขบนโลกใบนั้น
วันหนึ่งฉันจะตามไปให้เจอเธอ...รอฉันด้วยนะ
วันนี้...ฉันรู้แล้วว่า
รักแท้ ที่ฉันมีตอนนี้อยู่ที่เธอ แม้เงื่อนไข
ของกาลเวลาจะเป็นสิ่งที่พรากเธอไปจากฉัน
แต่ฉันก็จะรักเธอตลอดไป ได้ยินฉันไหม
เพราะเธอคือ "คนแรกของหัวใจ และคนสุดท้ายของชีวิต"
หากฉันและเธอเป็นเพียงภาพฝันที่ต้องจากกันเมื่อตื่น
ก็ขอให้ค่ำคืนในวันนี้ยาวนานกว่าคืนไหน - ไหน
หากฉันและเธอเป็นเพียงสายลมอุ่นที่พัดมาเจอกันเพื่อพัดผ่านไป
ก็ขอให้เป็นสายลมอุ่น ที่หมุนวน อยู่ในหัวใจ นานเท่านาน
ไม่ว่าอีกกี่หมื่นดอกไม้ที่ผลิบานและโรยลา
ไม่ว่าอีกกี่รอบเข็มนาฬิกาที่หมุนตัวเคลื่อนผ่าน
ไม่ว่าอีกกี่ฤดูกาล แสนล้านฝน ละอองหนาว สั่นสะท้าน
...รัก... ของเราจะเป็นนิรันดร์กาล แนบชิด สนิทใจ
ปล. The Classic เป็นภาพยนต์เกาหลีอันดับหนึ่งในดวงใจแอ็ปเปิ้ลคะ
เนื้อหาข้างบนไม่ใช่คำแปลนะคะ แต่เป็นถ้อยคำที่ร้อยเรียงตามความรู้สึกคะ
เพลงรักเธอเหลือเกิน คงเหมาะกับบรรยากาศของหนังเรื่องนี้นะคะเพื่อน ๆ
..เพลงเพราะมากเลยค่า...ยังคงเป็นบทเพลงที่คงความหมายดีๆ เสมอ
ซิกๆๆ The Classic ดูแค่ครั้งเดียวเองแต่จำได้ว่าที่ดูก้อร้องไห้เหมือนกาน แหะๆๆ