ท่ามกลางคลื่นทะเลสีคราม ตะวันลับฟ้า รัตติกาลกำลังจะมาเยียน
บทสนทนา ระหว่าง แก้ว กับ เอก ยังคงดำเนินไปอย่างไม่ขาดตอน
ความสุขเล็ก ๆ ถูกห้อมล้อมไปทั่วเกาะ
คล้ายจะหยุดโลกแห่งความเหงาลงชั่วขณะ

แก้ว : นี่ ๆๆ รอให้มืดกว่านี้ก่อนนะ
เราจะเห็นดาวในน้ำระยิบระยับเต็มทะเลเลย
เอก :ดาวในน้ำมีด้วยเหรอแก้ว เอ๊ะ!! หรือว่าคืนนี้จะมีดาวตก
แก้ว : อย่าทำตลกน่าเอก ไม่เคยมานั่งทะเลตอนกลางคืนเหรอ
เอก : ก็ไม่เคยนิ ผมไม่ใช่ผีทะเลนะคร๊าบบบบ
แก้ว : โหย ๆๆ นี่ว่าแก้วเป็นผีทะเลเหรอ
เอก : มิบังอาจครับ เป็นคนอย่างงี้อ่ะดีแล้ว ผมสงสารสัตว์โลกใต้ทะเล
แก้ว : 5555555
แก้ว : เออนี่ ! เอก เราสองคนไม่ได้มาเที่ยวด้วยกันแบบนี้นานเท่าไรแล้วนะ
เอก : อืม.... 1 ปีเต็ม แล้วครับ นับจากวันที่แก้วปฏิเสธเรื่องแต่งงานของเรา
แก้ว : .... ? ตลอดมา แก้วคิดว่าเอกลืมเรื่องนี้ไปแล้วซะอีก
เอก : ผมก็อยากลืม แต่ใจคนมันห้ามไม่ได้นี่ครับ
อืม...ขอโทษนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้แก้วคิดมาก
แก้ว : ไม่เป็นไรหรอก บอกแล้วไงไม่ว่าจะเกิดอะไร
เราจะยังเป็นเพื่อน มีมิตรภาพที่ดีต่อกันตลอดไป
เอก : ผมถามอะไรแก้วหน่อยได้ไหม
แก้ว : อืม ว่ามาสิ
เอก : เรารู้จักกันมา 7 ปีแล้ว ตลอด 1 ปี ที่เราขาดการติดต่อ
ผมเฝ้ามองแก้วอยู่ห่าง ๆ ผมเข้าใจว่าแก้วมีใครคอยดูแลแทนผมแล้ว
แก้ว : แล้วทำไมเหรอคะ
เอก : แต่ผมไม่เคยเห็นแก้วมีใครเลย ผมซะอีก ที่ตามไขว่คว้าคนนั้น คนนี้
มาทดแทนความรู้สึกที่ขาดหายไป แต่ก็ไม่มีใครที่จะเข้าใจผมเหมือนแก้วเลย
แก้ว : เอกคะ ... หัวใจของคนเรามันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนนะ
อย่าเอามาเปรียบเทียบกันเลย ไม่มีใครทดแทนใครได้อย่างลงตัวหรอก
เอก : เรายังรักกันอยู่ใช่ไหมแก้ว
แก้ว : คะ...แก้วยังรักเอก อยู่เหมือนเดิมนะ
เอก : แล้วทำไมวันนั้นถึงปฏิเสธคำขอแต่งงานของผมล่ะ
แก้ว : สักวันเอกจะเข้าใจ บางทีความรัก
ก็ไม่ได้หมายถึงการที่จะต้องครองคู่อยู่ด้วยกัน
แค่หัวใจของคนสองคนรับรู้ว่ารักกัน มันก็เพียงพอแล้ว

......บรรยากาศรอบด้านเงียบลงชั่วขณะ.....

แก้ว : นั่นไงเอก ดาวในน้ำ พรายฟองสีฟ้า
เอก : โอ้โห.....สวยจังเลยครับ
แก้ว : พรายฟองพวกนี้อยู่ตามฝั่งทะเล ดูสิพอแสงกระทบกับทรายสวยจัง
เอกคะ......อนาตะ โออาอิชิ มาสุ
เอก : ภาษาอะไรเหรอแก้ว
แก้ว : เคยได้ยินอังสุมาริน เค้าพูดกับ โกโบริ ในบทละครโทรทัศน์นะคะ
คืนนี้ของเราอาจไม่มีหิ่งห้อย แต่จะมีแสงสีฟ้าของพรายฟองเป็นพยาน
เอก : แล้วคำ ๆ นั้นแปลว่าอะไรเหรอครับ
แก้ว : อนาตะ โออาอิชิ มาสุ แปลว่า ฉันรักคุณ
เอก : ครับ.... อนาตะ โออาอิชิ มาสุ ^_____^

ทั้งสองอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน
มองพรายฟองสีฟ้าด้วยรอยยิ้ม ค่ำคืนนี้คล้ายจะดูยาวนาน
แต่เวลาแห่งความสุขก็จวนเจียนจะหมดไป
ผ่านพ้นคืนนี้ไปใครจะรู้ว่า นี่คือช่วงเวลาสุดท้ายที่ทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน

1 อาทิตย์ต่อมา เอกนั่งเหม่อลอยเหมือนคนไม่รับรู้อะไร
ท่ามกลางเสียงสะอื้น ระงม ในงานศพของแก้ว
แม่ของแก้วเข้ามานั่งลงใกล้ ๆ แล้วเอื้อมมือตบที่บ่าของเอกเบา ๆ
พร้อมยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้เอก
.............................................................................................

ถึง...เอก (คนดีของหัวใจ)

ชีวิตของคนเราก็เหมือนกับการเปลี่ยนสีของฟากฟ้า
เราไม่รู้ว่าวันนี้จะต้องเจอกับเรื่องอะไร จะสดใส หรือโศกเศร้า
สำหรับชีวิตแก้วแล้ว ตลอดเวลาที่รู้จักเอกมา แก้วเชื่อว่า...
แก้วเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่โชคดีเหลือเกิน ผู้หญิงทุกคน
ต่างปรารถนาถึงรักแท้....แก้วคิดว่า แก้วเจอแล้ว
แต่ไม่สามารถที่จะอยู่ดูแลได้ แก้วภาวนาถึงเอกเสมอ
ขอให้เอกได้พบกับใครสักคนที่รักและดูแลเอกได้มากกว่าแก้ว
รู้ไหมคะ แก้วดีใจและมีความสุขมาก วันที่เอกขอแก้วแต่งงาน
ขณะเดียวกันแก้วก็ปวดร้าวที่ต้องปฏิเสธเอกไป
เพราะรู้ดีว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นเช่นไร
แก้วป่วยเป็นมะเร็งในเม็ดเลือดมานานแล้ว
เอกอย่าโกรธแก้วเลยนะที่ไม่ได้บอกความจริงให้รู้
ขอให้เอกดูแลตัวเองดีดีนะ ให้สมกับที่แก้วรักและเป็นห่วง
อยากให้จำช่วงเวลาดีดีของเราไว้
ไม่ว่าจากนี้โลกของเราจะห่างกันเพียงใด
ความรักของแก้วฝากไว้ที่เอกชั่วนิรันดร์

.............................................................................................

ทุก ๆ ปี เอกยังคงกลับมาที่ทะเลแห่งนี้
ไม่มีใครรู้ว่าเอกคิดอะไรอยู่ แต่บางรอยเท้าที่ย่ำเดิน
บางรอยใจที่ไม่เคยหายไป และบางรอยน้ำตาที่ยังคงไหลริน
ก็ผสมผสานกันได้อย่างงดงามในความรัก

พรายฟองสีฟ้าระยิบระยับทั่วท้องทะเล
อนาตะ โออาอิชิ มาสุ
เสียงนั้น ยังคงก้องดังอยู่ในความทรงจำของเอกเสมอ
.............................................................................................

ปล. นึกอยากร้อยเรียงความรู้สึกของรักแท้ผ่านบทเพลง
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้ : โดย SoFa
ขอบคุณ ravender เพื่อนที่แสนดี ที่ช่วยแปลง file เพลงนี้ให้นะคะ