เคยมีคนตั้งคำถามว่า...
รู้ไหม...ทำไม เดือนกุมภาพันธ์ ถึงมีวันเวลาที่สั้นนัก
เค้าให้คำตอบว่า...เพราะมันเป็นเดือนแห่งความรักยังไงล่ะ
...ความรัก...ไม่เคยยาวนาน ผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่สำหรับฉันแล้ว...
หากโลกนี้จะมีไม่ถึง 365 วัน เวลาน้อยกว่า 24 ชั่วโมง
อาจมีเพียง 5 วัน ใน 1 สัปดาห์
เลขบนหน้าปัดนาฬิกาจะมีเพียง 7 หมายเลข
โลกอาจหมุนรอบดวงอาทิตย์เร็วกว่าปกติ
พระจันทร์ ดวงดาว อาจส่องแสงมาเพียงแค่เสี้ยวเวลาหนึ่ง
แม้อะไรต่าง ๆ บนโลกนี้ จะดำเนินชีวิตไปอย่างรวดเร็วทั้งหมด
แต่ถึงอย่างไร...ฉันก็ยังเชื่อว่า...
เมื่อไรก็ตาม...ที่เราได้ทำทุกสิ่งด้วยพลังแห่งรัก
ไม่ว่า วันเวลา จะช้าหรือเร็ว สั้นหรือยาวนาน
ก็คงไม่ใช่ปัญหาสำคัญแล้วล่ะ
คุณค่า และความหมายแห่งรัก
จะยังคงเต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจของผู้มีรักเสมอ
ท่ามกลางความห่างไกล
เวลาสำหรับฉันและเธอ อาจดูเหมือนช่างสั้นเหลือเกิน
วงโคจรของชีวิต ระหว่างเราสวนทางกันเสมอ
ฉันไม่รู้ว่า ...จากวินาทีนั้นที่เราได้สบตา
จะเป็นวันแรกและวันสุดท้ายที่เราได้พบกันหรือเปล่า
ฉันเคยหวั่นกลัวที่สายลมจะพัดพาเราให้ห่างไกลไปตลอดกาล
ฉันรู้เพียงว่า...
ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอจากวันแรกจนนาทีนี้และวันต่อ ๆ ไป
ความหมายมันเพิ่มมากขึ้นทุกครั้งเมื่อฉันคิดถึงเธอ
ไม่ว่าเธอจะรับรู้หรือไม่ก็ตาม
ฉันอยากบอกว่า...ไม่ว่าเราจะห่างไกลกันเพียงใด
เธอจะอยู่ในใจฉันตลอดไป ทุกความเคลื่อนไหวใจฉันจะมีเธอ
ในองศาที่แตกต่าง อาจมีค่ำคืนหนึ่งที่ได้มองดาวดวงเดียวกัน
อาจมีเวลาที่ได้มองฟ้าและคิดถึงกันบ้างก็สุขใจ
สำหรับฉันแล้ว...เธอไม่ใช่คนอื่น หรือคนนอกสายตาเลย
บางครั้งที่ฉันไม่ได้บอกเล่าความในใจให้เธอฟัง
ใช่ว่า....เห็นเธอไม่มีความหมาย
แต่เพราะเธอมีความหมาย
มากเกินกว่าที่ฉันจะทำให้เธอไม่สบายใจไปด้วย
จำได้ไหมที่ฉันบอก
ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้เขียนอะไรถึงเธอ
บางครั้งความคิดถึงมันก็ทรมาน แต่ความห่างไกลยิ่งทรมานกว่า
ฉันจึงจำเป็นต้องเขียน หลายถ้อยคำ หลายบทกวี ให้เธอได้รับรู้
ว่าฉันคิดถึงเธอเพียงใด
ถ้าฉันไม่ได้รู้จักเธอ
ฉันคงไม่ได้รับรู้ถึงมิตรภาพดีดีหลายอย่าง
แม้มันจะเป็นความผูกพันที่เงียบเหงาก็ตาม
แต่ก็ทำให้ฉันมีความสุขนะ
ถ้าไม่มีเธอ...ฉันก็ไม่รู้ว่า
จะมีใครมาคอยร้องเพลงให้ฉันฟังนะ O^__^O
จะมีใครมาคอยรับฟังฉันยามอ่อนล้า จะมีใครที่ทำให้ฉันยิ้มได้
ใครที่ทำให้ฉันมีแรงบรรดาลใจที่จะเขียนหนังสือต่อไป
ใครที่เติมความเข้มแข็งให้ฉัน
ใครที่ทำให้รู้ว่าความรักมีค่าเพียงใด
ขอบคุณนะ...ที่เธอเดินเข้ามาในชีวิตของฉัน
จากนี้ไป
ไม่ว่าเวลาของความรักจะยาวนานไหม
แค่เพียงเสี้ยวเวลาที่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกว่ารักกัน
มันก็มีคุณค่า และมีความหมาย เพียงพอกับฉันแล้ว
ในวันนี้เธอรู้ไหม
ฉันดีใจแค่ไหนที่ได้รู้จัก ได้พบเธอบนโลกกว้างใหญ่
และได้มีวันดีดีที่...ฉันรักเธอ...
ps. you kown? In the world have so many people
It's good luck that I found you.
So I'm saving all my love for you.
